Kilogram wodoru za 69 zł pozwala przejechać 100 km
Kilogram wodoru kosztuje obecnie 69 zł i wystarcza na przejechanie 100 km – mówił Grzegorz Jóźwiak, dyrektor wykonawczy ds. biopaliw i wodoru w Orlen, podczas kongresu ENERGY DAYS w Katowicach. Jego zdaniem przy obecnych cenach paliw tradycyjnych wodór jest konkurencyjny, a w dłuższej perspektywie może tanieć. Koncern liczy też, że Komisja Europejska złagodzi wymogi dotyczące wodoru odnawialnego.
Jóźwiak występował w panelu „Wodór po fazie entuzjazmu”. Według koncerny już sam tytuł dyskusji wskazuje na wyraźne wyhamowanie inwestycji wodorowych.
– Bezpośrednią przyczyną jest rynkowa weryfikacja ekonomiki i opłacalności szeregu projektów, wynikająca z bardzo rygorystycznych definicji i wymagań narzuconych przez Komisję Europejską w kontekście m.in. dekarbonizacji transportu – tłumaczył.
RED III: 42 proc. wodoru odnawialnego w przemyśle w 2030 r.
Szczególnym wyzwaniem dla europejskiego, a więc i polskiego sektora energetycznego byłoby według Orlenu spełnienie wymogów dyrektywy RED III. Zakłada ona, że odnawialne paliwa pochodzenia niebiologicznego (RFNBO) mają stanowić co najmniej 42 proc. wodoru zużywanego w przemyśle w 2030 r. i 60 proc. w 2035 r. Według koncernu wdrożenie tych wymogów zwiększyłoby cenę wodoru nawet kilkukrotnie.
Szczególnie dotknęłoby to Polskę jako jednego z czołowych producentów wodoru szarego, czyli wytwarzanego z paliw kopalnych. Orlen od dawna postuluje, by nie wykluczać żadnego „koloru” wodoru ani technologii jego produkcji.
Dodatkowość i korelacja czasowa podnoszą koszt o 2 euro za kilogram
Najwięcej kosztują zasady dodatkowości i korelacji czasowej. Wymagają one, by wodór odnawialny powstawał z energii z nowych instalacji OZE, wyprodukowanej w tym samym okresie co wodór.
– Z naszych kalkulacji wynika, że taka dodatkowość i korelacja czasowa powoduje podrożenie wodoru o około 2 euro za kilogram. Sama ta podwyżka to koszt mniej więcej produkcji kilograma wodoru szarego, łącznie z uprawnieniami do emisji CO2 – wyjaśniał Jóźwiak.
Oznacza to, że sam narzut wynikający z tych zasad, ok. 8,75 zł na kilogram, jest porównywalny z pełnym kosztem wytworzenia wodoru szarego.
Orlen czeka na RED IV i nową definicję wodoru niskoemisyjnego
Jak mówił Jóźwiak, z Komisji Europejskiej płyną obecnie sygnały wskazujące, że zrewiduje ona swoje stanowisko i w pracach nad kolejną dyrektywą, RED IV, uwzględni zastrzeżenia zgłaszane przez europejski przemysł.
– Intencją nie jest odejście od celów klimatycznych, ale ich urealnienie i przesunięcie w czasie tak, aby nie uderzyły one w konsumentów. Cieszy również informacja o planowanej zmianie samej definicji wodoru niskoemisyjnego dopuszczanego na rynku unijnym – nie będzie on musiał być oparty jedynie na OZE, ale również np. na energii atomowej – mówił przedstawiciel Orlenu.
Wodór w transporcie: 69 zł za 100 km
Jóźwiak przekonywał, że przy obecnych cenach paliw tradycyjnych wodór jest konkurencyjny, a z czasem może tanieć.
– Uda się to dzięki osiągnięciu efektu skali. Już w tej chwili mamy w Polsce dość dobrze rozwinięty ekosystem wodorowy. Wystarczy wskazać na miasta, po których jeżdżą autobusy H2, a także coraz większą liczbę stacji wodorowych przystosowanych do obsługi aut osobowych. Jesteśmy przygotowani na rosnące zapotrzebowanie na wodór w najbliższych latach – deklarował.
Strategia wodorowa a bieżące inwestycje
Orlen ma osobną Strategię Wodorową do 2030 r., powiązaną ze strategią ORLEN 2035. Według strony koncernu zakłada ona rozbudowę portfela projektów elektrolizy do łącznej mocy ok. 0,9 GW, z czego ok. 0,7 GW w Polsce do 2035 r. Część zapotrzebowania ma pokryć import wodoru lub jego pochodnych drogą morską i rurociągami w ramach Europejskiej Sieci Przesyłu Wodoru. Wśród celów strategii koncern wymienia sieć ogólnodostępnych stacji tankowania wodoru i huby wodorowe, ograniczenie emisji z istniejących instalacji produkcji wodoru dzięki wychwytywaniu CO2, przetwarzanie odpadów komunalnych na wodór oraz przystosowanie nowych bloków gazowo-parowych do współspalania wodoru z gazem.
W raporcie za I półrocze 2026 r. wodór pojawia się jako jeden z obszarów budowy kompetencji w ramach strategii do 2035 r., obok zrównoważonych surowców, biopaliw i małej energetyki jądrowej. W wykazie kluczowych projektów inwestycyjnych z 14,7 mld zł nakładów w pierwszym półroczu 11,1 mld zł trafiło na projekty rozwojowe. W podziale na segmenty najwięcej pochłonęły downstream (5 mld zł) i wydobycie (4,9 mld zł), a energetyka 3,7 mld zł. Wśród głównych projektów rozwojowych koncern wymienia morskie farmy wiatrowe na Bałtyku, cztery bloki gazowo-parowe i instalację Nowa Chemia w Płocku. Z niskoemisyjnych paliw transportowych Orlen ukończył instalację HVO w Płocku o zdolności 300 tys. ton rocznie i buduje tłocznię oleju rzepakowego w Kętrzynie.
O przyszłości wodoru zdecydują ceny ropy i przepisy
Deklarowaną konkurencyjność wodoru w transporcie trzeba czytać w kontekście rynku. Według prezentacji wynikowej Orlen ropa Brent kosztowała w II kwartale średnio 103,8 dol. za baryłkę, wobec 67,9 dol. rok wcześniej. Porównanie z paliwami tradycyjnymi wypada więc korzystnie w okresie wyjątkowo drogiej ropy, a gdy notowania spadną, ten argument osłabnie.
Jeszcze ważniejsze będą przepisy. Orlen na swojej stronie przywołuje już obowiązującą definicję z unijnej dyrektywy 2024/1788: wodór niskoemisyjny to wodór ze źródeł nieodnawialnych, który zapewnia co najmniej 70-proc. redukcję emisji gazów cieplarnianych w porównaniu z paliwem kopalnym. Dla koncernu kluczowe jest więc to, czy taki wodór będzie mógł liczyć się do celów, które w RED III obejmują wyłącznie paliwa odnawialne. Jeśli RED IV przesunie lub złagodzi te cele, krajowi producenci zyskają czas na transformację. Jeśli nie, koszt dostosowania spadnie na przemysł i odbiorców. Bez widocznych w raportach inwestycji w elektrolizery strategiczne 0,9 GW i zapowiedzi gotowości na rosnący popyt pozostają na razie planem.
Patrycja Rapacka
patrycja.rapacka@gramwzielone.pl
© Materiał chroniony prawem autorskim. Wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy E-Magazyny Sp. z o.o.
Obserwuj nas w Google News
Nic podobnego – nie jest ,,konkurencyjny” . Jak planujecie technologię wytwarzania z użyciem plazmy- to może być konkurencyjny.
„Część zapotrzebowania ma pokryć import wodoru lub jego pochodnych drogą morską i rurociągami w ramach Europejskiej Sieci Przesyłu Wodoru.”
Nie wierzę co czytam!. Debile chcą importować wodór. hahahaha….
Czym to się różni od sprowadzania ropy i gazu. Większą drożyzną i kolejnym uzależnieniem.
Kolejne fiasko mgr Wiecha
Najdroższy i najgłupszy sposób magazynowania (poza amoniakiem) energii. Do Kowalskiego, szkoda mi czasu na opisywanie całego procesu, można owy znaleźć w internecie.
Druga rzecz to opłacalność inwestycji lub może raczej NIEopłacalność, nawet w Norwegii która ma jedną z najniższych cen energii, zamyka się stacje tankowania tego paliwa.
Niestety koncerny paliwowo będą piać peany wodorowe ,bo przecie jakoś trza zarabiać skoro ropa odchodzi do lamusa.
Pamiętajcie najlepiej się zarabia na słomianych inwestycjach.