Pierwsza taka farma wiatrowa na świecie. Ma przetrwać trzęsienia ziemi
Spółka projektowa Okaoge zakończyła proces certyfikacji projektu morskiej farmy wiatrowej Katagami, co oznacza zgodność z normami technicznymi. Jest to pierwsza morska instalacja wiatrowa zaprojektowana z uwzględnieniem zdarzeń sejsmicznych oraz turbin wiatrowych o mocy jednostkowej 15 MW.
Certyfikat, wydany 30 czerwca 2026 r. przez Bureau Veritas Japan, potwierdza zakończenie procesu projektowania i certyfikacji urządzeń wytwórczych oraz ich zgodność z japońskim prawem energetycznym (ang. Electricity Business Act). To kluczowy krok przed planowanym na czerwiec 2028 r. uruchomieniem instalacji.
Wcześniej, 1 czerwca 2026 r., projekt uzyskał także certyfikat zgodności z normami technicznymi wynikającymi z japońskiej ustawy o portach i przystaniach (ang. Ports and Harbours Act), wydany przez Coastal Development Institute of Technology (CDIT).
Farma będzie wyposażona w turbiny wiatrowe o mocy jednostkowej 15 MW.
Farma Katagami będzie się składać z 21 turbin o łącznej mocy 315 MW. Zastosowane zostaną turbiny Vestas V236-15MW, a więc jednostki klasy 15 MW (ten sam model turbony jest instalowany na polskich wodach Bałtyku w projekcie Baltic Power). Są to jedne z największych modeli obecnie dostępnych komercyjnie na świecie. Uruchomienie zaplanowano na 30 czerwca 2028 r.
Projekt powstaje u wybrzeży miast Oga, Katagami w prefekturze Akita. To pierwsza w Japonii morska farma wiatrowa realizowana na fundamentach stałych i zlokalizowana na wodach ogólnodostępnych. Projekt został wybrany w drodze aukcji na podstawie ustawy o promowaniu wykorzystania obszarów morskich dla energii odnawialnej.
Wiatraki muszą poradzić sobie z sejsmiką
Japonia leży w jednym z najbardziej aktywnych sejsmicznie regionów świata, co czyni projektowanie infrastruktury morskiej energetyki wiatrowej znacząco trudniejszym zadaniem inżynierskim niż w Europie, gdzie ryzyko trzęsień ziemi na Morzu Północnym czy Bałtyckim jest znikome. W projekcie Katagami za projekt fundamentów monopalowych odpowiada firma Kajima Corporation, we współpracy z Kobori Research Complex oraz duńską spółką inżynieryjną COWI. Za projekt turbin i wież odpowiadają Vestas oraz MHI Vestas Japan, a funkcję inżyniera projektu pełni japoński oddział Arup.
Proces certyfikacji obejmował m.in. ocenę warunków lokalizacyjnych, weryfikację założeń projektowych oraz zintegrowaną analizę obciążeń i konstrukcji nośnej – z uwzględnieniem właśnie ryzyka sejsmicznego, obok standardowych dla offshore wind obciążeń wiatrowych i falowych.
Japonia chce postawić na rozwój usług dla branży offshore wind
Spółka deklaruje, że projekt ma nie tylko wytwarzać energię, ale też stać się fundamentem krajowego przemysłu obsługi morskiej energetyki wiatrowej – planowane jest utworzenie największej w Japonii firmy zajmującej się operacjami i utrzymaniem (O&M) morskich farm wiatrowych, przy czym 86 proc. jej pracowników ma pochodzić z prefektury Akita. W komercjalizacji projektu ma pomóc infrastruktura handlowa koncernu ITOCHU Corporation oraz współpraca z lokalnymi firmami, w tym z sektora rolnictwa i rybołówstwa. Spółka zapowiada również rozwój krajowej sieci dostawców oraz udział w budowie przemysłu neutralności klimatycznej, w tym magazynów energii.
OKAOGE (Oga Katagami Akita Offshore Green Energy LLC) to japońska spółka celowa, która należy do konsorcjum firm JERA Co., Inc., J-Power, Tohoku Electric Power oraz ITOCHU Corporation.
Trochę problemów branży offshore wind w Japonii
Presja na japoński sektor morskiej energetyki wiatrowej rośnie, ponieważ – jak podaje agencja Bloomberg za japońską agencją Jiji – brytyjski koncern naftowy BP planuje wycofać się z dużego projektu realizowanego u północno-wschodnich wybrzeży kraju. Chodzi o farmę wiatrową, która ma powstać na wybrzeżu Morza Japońskiego w miejscowości Yuza w prefekturze Yamagata, w ramach konsorcjum wyłonionego w grudniu 2024 r., które oprócz BP tworzą dom handlowy Marubeni, koncern energetyczny Kansai Electric Power oraz spółka Tokyo Gas. Projekt ma być kontynuowany przez pozostałych członków konsorcjum, jednak perspektywa odejścia BP zaniepokoiła uczestników innych przedsięwzięć offshore wind w Japonii, wzbudzając obawy o możliwe wycofywanie się kolejnych partnerów.
Głównym powodem trudności sektora są gwałtownie rosnące koszty budowy, napędzane globalną inflacją, które podważają rentowność projektów wymagających zwykle znacznych nakładów kapitałowych i zaawansowanej wiedzy inżynieryjnej – stąd praktyka zawiązywania konsorcjów przez koncerny energetyczne startujące w rządowych aukcjach na dane obszary morskiej. To już drugi tego typu przypadek w krótkim czasie. W sierpniu ubiegłego roku konsorcjum kierowane przez Mitsubishi ogłosiło wycofanie się z trzech projektów morskich farm wiatrowych u wybrzeży prefektur Chiba i Akita, powołując się na gwałtowny wzrost kosztów – decyzja ta wywołała wówczas duże zaskoczenie w branży, ponieważ projekty te zostały przyznane jeszcze w pierwszej rundzie rządowych aukcji offshore wind.
W odpowiedzi japońskie ministerstwo przemysłu rozszerza wsparcie finansowe dla deweloperów morskiej energetyki wiatrowej, umożliwiając uczestnikom istniejących projektów offshore wind udział w rządowych aukcjach długoterminowych dostaw energii niskoemisyjnej, które gwarantują kwalifikującym się producentom określone przychody przez 20 lat, a ministerstwo planuje też podnieść pułap gwarantowanych przychodów. Mimo to, jak zauważa jeden z deweloperów cytowany w materiale Japan Times, nawet silniejsze wsparcie rządowe może nie wystarczyć do poprawy rentowności tych projektów w stopniu wystarczającym do ich utrzymania.
Rząd Japonii, zgodnie z przyjętym w lutym ubiegłego roku podstawowym planem energetycznym, dąży do zwiększenia udziału energetyki wiatrowej w miksie produkcyjnym energii elektrycznej do około 4–8 proc. do roku budżetowego 2040, wobec 1,1 proc. w roku budżetowym 2023.
Patrycja Rapacka
patrycja.rapacka@gramwzielone.pl
© Materiał chroniony prawem autorskim. Wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy E-Magazyny Sp. z o.o.
