Fotowoltaika na sztucznych powierzchniach dostanie zwolnienie z decyzji środowiskowej
W ustawie o odnawialnych źródłach energii pojawi się zwolnienie z konieczności uzyskania decyzji środowiskowych w przypadku określonego typu inwestycji w elektrownie fotowoltaiczne – w tym mające współpracować z magazynami energii.
Wdrożenie do polskiego prawa przepisów ułatwiających inwestycje w OZE to wymóg wynikający z ostatniej dyrektywy o odnawialnych źródłach energii (RED III). Najnowsza inicjatywa legislacyjna Ministerstwa Klimatu i Środowiska ma wdrożyć kolejne przepisy, które spełnią wymogi dyrektywy RED III. Najnowszy projekt nowelizacji ustawy o odnawialnych źródłach energii, który przygotowało Ministerstwo Klimatu i Środowiska, zakłada przyspieszenie procedur inwestycyjnych między innymi w zakresie instalacji fotowoltaicznych.
Autorzy projektu nowelizacji ustawy o OZE oznaczonego numerem UC118 wprowadzili do niego przepis (proponowany art. 160o ustawy o OZE) przewidujący zwolnienie z obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz z przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 w przypadku realizacji instalacji fotowoltaicznych na sztucznej powierzchni oraz zlokalizowanego na tej powierzchni magazynu energii – pod warunkiem, że głównym przeznaczeniem powierzchni nie jest wytwarzanie energii z wykorzystaniem energii promieniowania słonecznego ani jej magazynowanie.
Jak ustawa o odnawialnych źródłach energii definiuje sztuczne powierzchnie? To pojęcie zostało opisane w obowiązującym art. 160g ust. 3 pkt 2 lit. b ustawy o OZE dotyczącym obszarów przyspieszonego rozwoju instalacji OZE i oznacza ono w szczególności dachy, parkingi lub infrastrukturę transportową, znajdujące się na tego rodzaju obszarach. Jednocześnie – jak oceniają autorzy projektu UC118, nie ma potrzeby wyodrębnienia w proponowanej regulacji magazynu energii, który zgodnie z definicją instalacji OZE stanowi część tej instalacji.
Będą wyjątki
Powyższe zwolnienie ma jednak nie obejmować sztucznych zbiorników wodnych. Dodatkowo z zgodnie z treścią dyrektywy RED III państwa członkowskie mogą wyłączyć niektóre obszary lub konstrukcje z zakresu wyłączenia „ze względu na ochronę dziedzictwa kulturowego lub historycznego, interesów obrony narodowej, lub ze względów bezpieczeństwa z powodu potencjalnego, negatywnego wpływu instalacji PV na formy ochrony zabytków oraz obiekty wojskowe”. Mając na uwadze ten przepis, Ministerstwo Klimatu i Środowiska zdecydowało o wyłączeniu w projekcie UC118 z powyższych preferencji inwestycji realizowanych na obszarze form ochrony zabytków oraz „obiektów ujętych w wykazie obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa lub obronności państwa”.
Inwestycje fotowoltaiczne objęte zwolnieniem z konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 mają podlegać kontrolom regionalnych dyrekcji ochrony środowiska. Te instytucje mogą wnieść sprzeciw wobec inwestycji między innymi w przypadku „możliwości oddziaływania jej w sposób znaczący na najcenniejsze przyrodniczo obszary, takie jak formy ochrony przyrody, krajobrazy priorytetowe czy główne szlaki migracyjne ptaków i ssaków oraz określone na podstawie map wrażliwości przyrody obszary cenne pod względem przyrodniczym, narażone na niekorzystne oddziaływanie inwestycji”.
Decyzja środowiskowa to jedno z kluczowych pozwoleń w zakresie inwestycji w odnawialne źródła energii, których uzyskanie może być niezbędne do otrzymania pozwolenia na budowę. W przypadku inwestycji, dla których obowiązkowe jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, konieczne jest zapewnienie udziału społeczeństwa, co często może opóźniać proces inwestycyjny, a nawet prowadzić do jego zablokowania.
Kiedy na fotowoltaikę jest potrzebna decyzja środowiskowa?
Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zabudowa systemami fotowoltaicznymi kwalifikowana jest jako „przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko”, czyli takie, dla którego przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest obowiązkowe, ale może być stwierdzone fakultatywnie przez organ prowadzący postępowanie.
Ostatnie zmiany w zakresie wydawania decyzji środowiskowych dla instalacji fotowoltaicznych weszły w życie we wrześniu 2023 r. Wcześniej zabudowa systemami fotowoltaicznymi zaliczana była do zabudowy przemysłowej, dla której decyzja środowiskowa była wymagana, jeżeli powierzchnia zabudowy wynosiła nie mniej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami przyrody lub w otulinach, a także 1 ha na pozostałych obszarach. Jednak zgodnie z nowelizacją rozporządzenia z 10 sierpnia 2023 r. systemy fotowoltaiczne zostały wyłączone spod kategorii zabudowy przemysłowej i zakwalifikowano je jako odrębne przedsięwzięcie, przy jednoczesnym podniesieniu progu powierzchni zabudowy instalacji rozwijanych poza obszarami chronionymi z 1 do 2 ha.
Od tamtego czasu decyzja środowiskowa jest wymagana dla instalacji fotowoltaicznych, których powierzchnia, wyznaczana po obrysie zewnętrznych skrajnych modułów, jest nie mniejsza niż:
a) 0,5 ha na obszarach objętych formami przyrody lub w otulinach, bądź
b) 2 ha na pozostałych obszarach.
Z konieczności uzyskania decyzji środowiskowej wyłączone są systemy fotowoltaiczne instalowane na obiektach budowlanych, które nie zwiększają powierzchni zabudowy tych obiektów – niezależnie od wielkości obszaru, który zajmą takie inwestycje.
Piotr Pająk, redaktor Gramwzielone.pl
piotr.pajak@gramwzielone.pl
© Materiał chroniony prawem autorskim. Wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy E-Magazyny Sp. z o.o.
