Fotowoltaika zasili części wspólne osiedla. Wspólnota w Wilanowie z instalacją 875 kWp
Jedna ze wspólnot mieszkaniowych na warszawskim Wilanowie zakończyła budowę instalacji fotowoltaicznych o łącznej mocy 875 kWp. Energia będzie zasilać m.in. oświetlenie, windy i wentylację w częściach wspólnych budynków.
„Ostoja Wilanów” przy ul. Prymasa Augusta Hlonda w Warszawie obejmuje zespół budynków mieszkalnych o łącznej powierzchni użytkowej blisko 292 tys. m². Wspólnota zdecydowała się na realizację projektu fotowoltaicznego podzielonego na trzy etapy.
Pierwszy etap został wykonany jesienią 2024 r. Obejmował pięć instalacji o mocy po 50 kWp, dzięki czemu łączna moc pierwszej części projektu wyniosła 250 kWp.
Drugi etap zakończono w listopadzie 2025 r. Zamontowano wówczas trzy instalacje o mocy 50 kWp oraz pięć instalacji o mocy 33 kWp. Łączna moc nowych systemów wyniosła 315 kWp.
Ostatnia część inwestycji została zakończona w czerwcu 2026 r. W jej ramach powstały kolejne instalacje, w tym kilka o mocy 50 kWp, jedna wyposażona w magazyn energii, a także systemy o mocach 20 i 25 kWp oraz pięć instalacji po 33 kWp. Łącznie trzeci etap dostarczył 310 kWp mocy.
W efekcie na dachach budynków należących do wspólnoty działa obecnie fotowoltaika o łącznej mocy 875 kWp.
Energia na potrzeby części wspólnych
Wyprodukowana energia jest wykorzystywana przede wszystkim do zasilania części wspólnych budynków. Chodzi m.in. o oświetlenie, windy oraz systemy wentylacyjne. Dzięki temu wspólnota może ograniczyć ilość energii kupowanej z sieci.
Według szacunków przedstawionych w ramach projektu wszystkie instalacje powinny produkować około 820 MWh energii elektrycznej rocznie. Około 420 MWh ma być zużywane bezpośrednio przez wspólnotę, co odpowiada około 30 proc. jej zapotrzebowania na energię elektryczną wykorzystywaną do celów administracyjnych.
Pozostała część produkcji, która nie zostanie zużyta na miejscu, będzie trafiać do sieci.
Przygotowanie instalacji na istniejących budynkach
Realizacja instalacji PV na dużym osiedlu mieszkaniowym wymagała wcześniejszego sprawdzenia stanu technicznego budynków. Przed rozpoczęciem prac wykonano kontrole dachów oraz opinie konstrukcyjne. Dla poszczególnych budynków przygotowano także indywidualne projekty balastowania konstrukcji.
Projekt obejmował również dokumentację techniczną przygotowaną zgodnie z przepisami dotyczącymi wspierania termomodernizacji oraz dokumentację przeciwpożarową uzgodnioną z rzeczoznawcą.
Zastosowano konstrukcje nośne wykonane z materiałów niepalnych. Falowniki umieszczono na dachach, dzięki czemu w budynkach nie było potrzeby prowadzenia przewodów DC. Wewnątrz obiektów poprowadzono przewody AC o napięciu 400 V. Trasy kablowe wykonano w stalowych korytach.
Monitoring w czasie rzeczywistym
We wszystkich częściach inwestycji zastosowano falowniki firmy SolarEdge. W zależności od instalacji wykorzystano urządzenia o mocach od 20 do 50 kW, a także optymalizatory mocy S500 i S1200 oraz trójfazowe liczniki energii.
System pozwala monitorować produkcję energii, jej zużycie, import i eksport do sieci oraz dane dotyczące poszczególnych budynków.
Zastosowanie optymalizatorów ma znaczenie szczególnie w przypadku dachów, na których występują lokalne zacienienia, na przykład powodowane przez elementy infrastruktury budynku. Poszczególne moduły lub ich pary mogą dzięki temu pracować niezależnie od pozostałej części instalacji.
W projekcie wykorzystano również funkcję SafeDC firmy SolarEdge. Zgodnie z założeniami producenta, w przypadku odłączenia zasilania, awarii lub pożaru napięcie po stronie modułów ma zostać automatycznie obniżone do poziomu 1 V na optymalizatorze.
Instalacje są monitorowane w czasie rzeczywistym. Administrator może za pośrednictwem systemu monitoringu sprawdzać produkcję i zużycie energii oraz informacje o ewentualnych błędach.
Dotacje pokryły ponad połowę kosztów
Za projekt i wykonanie instalacji odpowiadała firma GreenPoint OZE ze Skierniewic, która realizowała inwestycję we współpracy z warszawską firmą Gaskon. Ta druga zajmowała się m.in. analizą finansową przedsięwzięcia oraz pozyskaniem zewnętrznego finansowania.
Według informacji przedstawionych przez uczestników projektu bezzwrotne dotacje z Banku Gospodarstwa Krajowego oraz środki samorządowe pokryły ponad 50 proc. kosztów inwestycji.
W materiałach dotyczących projektu podano, że przy uwzględnieniu uzyskanych dotacji okres zwrotu z inwestycji szacowany jest na 2–3 lata. Jest to jednak wartość wynikająca z założeń finansowych przyjętych dla tego konkretnego przedsięwzięcia.
Koszt własny produkcji energii z instalacji PV oszacowano na około 150 zł/MWh. Według danych przedstawionych przez uczestników projektu jest to mniej niż koszt zakupu energii z sieci oraz mniej niż same koszty dystrybucji energii.
Instalacja ma być podstawą dalszej optymalizacji
W przypadku dużej wspólnoty mieszkaniowej znaczenie ma nie tylko sama produkcja energii, ale również możliwość dopasowania jej do profilu zużycia poszczególnych budynków. Monitoring pozwala analizować, jaka część energii jest zużywana bezpośrednio, a jaka trafia do sieci.
W jednym z budynków instalacja została dodatkowo połączona z magazynem energii, co pozwala sprawdzić możliwości zwiększenia wykorzystania energii wyprodukowanej przez PV na miejscu.
Twórcy tego projektu podkreślają, że fotowoltaika może być wdrażana również w dużych, istniejących zespołach mieszkaniowych, choć wymaga to wcześniejszej analizy konstrukcji dachów, przygotowania dokumentacji technicznej i przeciwpożarowej oraz dopasowania mocy instalacji do rzeczywistego zapotrzebowania na energię.
Katarzyna Poprawska-Borowiec
katarzyna.borowiec@gramwzielone.pl
© Materiał chroniony prawem autorskim. Wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy E-Magazyny Sp. z o.o.
Zakładam, że 80% tej energii zostanie sprzedana do sieci po nie więcej jak dwadzieścia parę gr z kWh. Bez odpowiednich magazynów jest to bez sensu.