Nie tylko Baltic Power. Na Bałtyku trwa budowa kolejnych farm wiatrowych

Nie tylko Baltic Power. Na Bałtyku trwa budowa kolejnych farm wiatrowych
Turbiny wiatrowe MFW Baltic Power, fot. Orlen/Northland Power

Pierwsza energia z morskich turbin wiatrowych na Bałtyku popłynęła do krajowej sieci 10 lipca 2026 r., gdy farma Baltic Power osiągnęła etap tzw. first power. Stacja elektroenergetyczna Choczewo na Pomorzu odebrała pierwszą moc wiatrową z Bałtyku. To jednak dopiero początek znacznie szerszego programu inwestycyjnego na polskim Bałtyku. Budowane są kolejne farmy wiatrowe. Sprawdzamy, na jakim etapie znajdują się najważniejsze z nich.

Morska energetyka wiatrowa to jeden z filarów polskiej transformacji energetycznej. Ramy prawne całego programu wyznacza ustawa o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych z 2020 r., znowelizowana ponownie w 2025 r., która dzieli inwestycje na dwie fazy wsparcia: pierwszą, opartą na decyzjach administracyjnych Prezesa URE, oraz drugą, rozstrzyganą w drodze aukcji. Zgodnie z Polityką Energetyczną Polski do 2040 r. moc zainstalowana w morskich farmach wiatrowych ma osiągnąć 5,9 GW w 2030 r. oraz (zgodnie z KPEiK i regulacjami aukcyjnymi) 18 GW w 2040 r. Poniżej przedstawiamy aktualny stan realizacji poszczególnych projektów na polskim Bałtyku.

Pierwsze wolumeny energii już w systemie. Budowa MFW Baltic Power ma zakończyć się jesienią

Wspólny projekt Grupy Orlen i kanadyjskiego Northland Power pozostaje najbardziej zaawansowaną inwestycją offshore wind w Polsce. 10 lipca 2026 r. Polskie Sieci Elektroenergetyczne potwierdziły oficjalnie odbiór pierwszej energii przez stację elektroenergetyczną 400 kV w Choczewie. To moment określany przez inwestora jako „first power”, oznaczający początek stopniowego oddawania turbin wiatrowych do eksploatacji.

REKLAMA
REKLAMA

Według stanu na 10 lipca na obszarze farmy, 23 km od brzegu na wysokości Choczewa i Łeby, zostały już zainstalowane 54 z docelowych 76 turbin Vestas o mocy jednostkowej 15 MW, a kampania instalacyjna była zaawansowana w ponad 80 proc. Wszystkie kable wewnętrzne i eksportowe o łącznej długości 350 km zostały już ułożone, a obie morskie stacje elektroenergetyczne ukończone.

Docelowa moc Baltic Power wyniesie około 1,2 GW, a farma ma produkować rocznie do 4 TWh bezemisyjnej energii. Jest to równowartość zapotrzebowania na energię ponad 1,5 mln gospodarstw domowych w Polsce i około 3 proc. obecnego krajowego zużycia prądu.

Zakończenie montażu wszystkich turbin planowane jest na jesień 2026 r., po czym nastąpi seria testów, certyfikacji i procedur administracyjnych niezbędnych do uzyskania koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej od Prezesa URE. Proces ten ma zakończyć się w drugiej połowie 2026 r., a oddanie farmy do użytkowania zaplanowano na IV kwartał 2026 r.

PGE Polska Grupa Energetyczna i Ørsted także budują farmę na Bałtyku

Drugim najbardziej zaawansowanym przedsięwzięciem jest kompleks wiatrowy Baltica, rozwijany przez PGE Polską Grupę Energetyczną i duński Ørsted. Ostateczną decyzję inwestycyjną w sprawie etapu Baltica 2 partnerzy podjęli w styczniu 2025 r., a w maju 2026 r. ruszyły prace instalacyjne na morzu. Jak informowaliśmy, w ramach kampanii zaplanowano posadowienie łącznie 111 monopali – 107 pod turbiny i 4 pod morskie stacje elektroenergetyczne. Według najnowszych doniesień z sierpnia inwestor zainstalował już wszystkie 111 fundamentów, kończąc tym samym, zgodnie z harmonogramem, kluczowy etap kampanii fundamentowej. Zastosowane monopale mają długość sięgającą 100 metrów, średnicę od 7,5 do 10,5 metra oraz masę około 1900 ton każdy, a przy ich instalacji wykorzystano dwie specjalistyczne jednostki firmy Van Oord – „Svanen” i „Aeolus”. Pozwoliło to na zwiększenie mocy instalacyjnych i zachowanie elastyczności operacyjnej przez cały czas trwania kampanii. Montaż samych turbin – 107 jednostek Siemens Gamesa o mocy 14 MW każda – zaplanowano na 2027 r.

Równolegle na zainstalowanych już fundamentach trwa montaż dodatkowych elementów wyposażenia – łącznie ponad 400 jednostek, w tym klatek anodowych zabezpieczających przed korozją oraz platform wewnętrznych i zewnętrznych, z których 75 proc. produkowanych jest w polskich zakładach. Prace te mają potrwać do końca 2026 r. Zgodnie z harmonogramem pierwsza energia z farmy Baltica 2 popłynie w pierwszej połowie 2027 r., a pełne uruchomienie komercyjne planowane jest do końca 2027 r.

Po ukończeniu Baltica 2 osiągnie moc około 1,5 GW, stając się największą morską farmą wiatrową na Bałtyku, z roczną produkcją rzędu 5–6 TWh, wystarczającą dla ok. 2,5 mln gospodarstw domowych. Farma powstaje około 40 km od brzegu, między Łebą a Ustką, na obszarze ok. 190 km².

Na lądzie, w gminie Choczewo, budowana jest stacja transformatorowa na działce o powierzchni blisko 13 hektarów, a w Gdańsku – terminal instalacyjny T5. Projekt PGE finansuje częściowo z Krajowego Planu Odbudowy – kwotą 5,5 mld zł.

Drugi etap kompleksu, Baltica 3, o mocy około 1 GW, pozostaje – według inwestorów – od wielu lat na etapie optymalizacji, z planowanym terminem ukończenia do 2030 r.

MFW Bałtyk 2 i Bałtyk 3. Equinor i Polenergia instalują pierwsze fundamenty

Równolegle na Bałtyku budowane są farmy Bałtyk 2 i Bałtyk 3, rozwijane wspólnie przez norweski Equinor i polską Polenergię. Łączna moc obu projektów wyniesie 1440 MW (100 turbin po 14,4 MW), a montaż samych turbin zaplanowano na 2027 r. Deweloperzy deklarują, że produkcja pierwszej energii ruszy w 2027 r., natomiast pełne oddanie obu farm do eksploatacji przewidywane jest na 2028 r.

Prace fundamentowe ruszyły w maju 2026 r., gdy jeden z największych na świecie statków montażowych, Thialf, obsługiwany przez Heerema Marine Contractors, rozpoczął osadzanie w dnie pierwszych monopili i elementów przejściowych. Na przełomie czerwca i lipca kampania fundamentowa osiągnęła półmetek. Docelowo na obu farmach zainstalowanych zostanie 100 fundamentów.

W kwietniu w zakładach Smulders zakończono budowę nadwodnej części morskiej stacji elektroenergetycznej (tzw. topside), której wysokość odpowiada budynkowi o 15 kondygnacjach, a powierzchnia zbliżona jest do boiska szkolnego lub niewielkiej hali sportowej. To właśnie ten element infrastruktury będzie po uruchomieniu farmy odbierał energię z kabli wewnętrznych, podnosił jej napięcie i przesyłał dalej w kierunku lądu. W najbliższym czasie ma się rozpocząć montaż konstrukcji wsporczych typu jackets, czyli fundamentów pod morskie stacje transformatorowe.

Farmy obsługiwać będzie baza operacyjno-serwisowa budowana w Łebie przez firmę Erbud, z planowanym zakończeniem prac w drugiej połowie 2026 r. Baza już dziś wspiera koordynację prac prowadzonych na morzu i docelowo ma pełnić funkcję centrum operacyjnego dla obu farm.

BC-Wind

Według stanu na sierpień 2026 r. budowa infrastruktury przyłączeniowej dla morskiej farmy wiatrowej BC-Wind, rozwijanej przez spółkę Ocean Winds – wspólne przedsięwzięcie francuskiego ENGIE i portugalskiego EDP Renewables – wkroczyła w kolejny etap realizacji. To pierwszy projekt Ocean Winds na Morzu Bałtyckim. Zlokalizowana około 23 km od polskiego wybrzeża farma obejmie 26 turbin Siemens Gamesa o planowanej łącznej mocy do 390 MW i ma dostarczać energię odnawialną do prawie pół miliona polskich gospodarstw domowych rocznie.

Teren budowy w Lubiatowie, przygotowany wcześniej przez spółkę P&Q, generalnego wykonawcę lądowej trasy kablowej, przejął wykonawca odpowiedzialny za instalację morskiego kabla eksportowego – firma DEME, która we współpracy z Hellenic Cables rozpoczęła przygotowania do wykonania przewiertu sterowanego typu morze-ląd (HDD) pod plażą. Jak podał inwestor, w najbliższych tygodniach planowana jest organizacja placu budowy oraz mobilizacja zaplecza niezbędnego do dalszych prac, a sam przewiert – realizowany we współpracy z polskim partnerem, spółką Elektropaks – zaplanowano na drugą połowę września.

Technologia HDD umożliwia precyzyjne poprowadzenie kabla eksportowego pod powierzchnią ziemi bez konieczności wykonywania otwartego wykopu, ingerencji w plażę czy zakłócania otoczenia. W ramach prac powstanie kanał o długości około 1000 metrów, w którym zainstalowana zostanie rura osłonowa – docelowo poprowadzony zostanie nią kabel eksportowy łączący morską farmę wiatrową BC-Wind z lądową stacją elektroenergetyczną. Inwestor zapewnia, że prace będą prowadzone z zachowaniem odpowiednich środków bezpieczeństwa oraz przy utrzymaniu dostępu do wejścia na plażę nr 37.

REKLAMA
REKLAMA

Równolegle rozbudowywana jest infrastruktura portowa. Ocean Winds wybrał firmę Hydrobudowa Gdańsk na generalnego wykonawcę prac związanych z dostosowaniem części infrastruktury portowej we Władysławowie do obsługi projektu. Zakres inwestycji obejmie modernizację fragmentu nabrzeża pirsu pasażerskiego oraz nabrzeża wyładunkowego, a także instalację nowoczesnego dźwigu portowego, który ma zwiększyć możliwości operacyjne portu w zakresie obsługi jednostek morskich. Dostawa urządzenia zaplanowana jest na pierwszy kwartał 2027 r.

Nabrzeże ma pełnić istotną funkcję zarówno na etapie budowy, jak i późniejszej eksploatacji farmy – w trakcie realizacji projektu z portu będą mogły operować dwie jednostki Ocean Winds nadzorujące budowę, natomiast w fazie operacyjnej przewidziano obsługę jednej jednostki typu CTV (ang. Crew Transfer Vessel). Odległość między portem a obszarem farmy wynosi około 20 mil morskich, a szacowany czas dotarcia jednostki na miejsce to około 70 minut. Prace przy nabrzeżu mają się rozpocząć w trzecim kwartale 2026 r., a ich zakończenie przewidziano do końca pierwszego kwartału 2027 r.

Druga fala. Bałtyk 1, Baltica 9 i Baltic East po grudniowej aukcji

Pozostałe 12 z 19 realizowanych obecnie projektów offshore wind, znajdujących się na różnych etapach zaawansowania, jest rozwijanych w ramach tzw. drugiej fazy programu inwestycyjnego. W tej fazie inwestorzy mogą liczyć na wsparcie w aukcjach organizowanych przez państwo, a nie na bezpośrednich decyzjach administracyjnych. Pierwsza taka aukcja odbyła się w grudniu 2025 r. i zakończyła się zakontraktowaniem trzech projektów o łącznej mocy 3,435 GW, w cenach 476,88–492,32 zł/MWh – poziomie wyższym niż w brytyjskiej aukcji ze stycznia 2026 r., co eksperci tłumaczą wyższym ryzykiem systemowym, postrzeganym przy debiucie polskiego rynku aukcyjnego.

Wsparcie uzyskały: MFW Bałtyk 1 – rozwijana przez Polenergię i Equinor, planowana jako największa pojedyncza farma wiatrowa w polskiej części Bałtyku, o mocy do 1560 MW, powstająca około 81 km od brzegu. Wsparcie otrzymał także projekt Baltica 9, kolejny etap programu PGE i Ørsted (opisany szerzej niżej), oraz Baltic East, rozwijany przez spółkę Orlen Neptun. Wszystkie trzy projekty mają zostać ukończone do 2032 r.

Dla Bałtyku 1 deweloperzy podpisali już umowę na prace projektowe i komplet pozwoleń na budowę z konsorcjum Ramboll i Projmors, zbliżającą projekt do statusu „ready-to-build”.

Morska farma wiatrowa Baltic East to projekt o mocy 900 MW, który w październiku 2025 r. uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, a w grudniu 2025 r. wygrał pierwszą w Polsce aukcję offshore, oferując najniższą cenę za wytworzoną energię elektryczną spośród wszystkich konkurentów – na poziomie 476,88 zł/MWh. W wyniku wygranej aukcji projekt został objęty systemem wsparcia w formie dwustronnego kontraktu różnicowego na okres 25 lat od momentu rozpoczęcia eksploatacji i wytworzenia pierwszej energii elektrycznej, co ma zapewnić mu przewidywalny strumień przychodów w przyszłości. Obecnie w ramach inwestycji realizowane są prace przedprojektowe i projektowe, obejmujące opracowanie koncepcji parametrów technicznych oraz działania związane z uzyskaniem niezbędnych pozwoleń na budowę, a równolegle prowadzone są badania środowiskowe na lądzie, stanowiące element procesu pozyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

MFW Baltica 9+ (połączenie z F.E.W. Baltic II)

Baltica 9, trzeci z projektów wspartych w grudniowej aukcji, ma zostać połączony z obszarem projektu F.E.W. Baltic II – dotychczas rozwijanego w ramach pierwszej, nieaukcyjnej fazy systemu wsparcia przez niemiecki koncern RWE, o planowanej mocy 350 MW. W wyniku tego połączenia powstanie przedsięwzięcie o nazwie Baltica 9+ i łącznej mocy około 1,3 GW, zlokalizowane w zachodniej części Ławicy Słupskiej, na obszarze około 162 km², w odległości około 48 km od brzegu.

PGE Baltica podpisała już umowę z konsorcjum firm Projmors ASE Group, ABL Group Polska (OWC) oraz Energoprojekt-Katowice na przygotowanie projektu infrastruktury przyłączeniowej dla Baltica 9+. Energia elektryczna z projektu zostanie wyprowadzona na ląd do punktu przyłączenia w stacji elektroenergetycznej Krzemienica, zlokalizowanej w województwie pomorskim.

Zakres umowy obejmuje opracowanie kompleksowej koncepcji technicznej infrastruktury przyłączeniowej, dobór technologii, przygotowanie założeń projektowych, logistycznych i realizacyjnych wraz z harmonogramem i budżetem inwestycji, a także szczegółowe rozpoznanie warunków gruntowych – w tym Projekt Robót Geologicznych, badania geotechniczne i geologiczne oraz Dokumentację Geologiczno-Inżynierską. Finalnym etapem prac konsorcjum, którego liderem jest Projmors ASE Group, będzie opracowanie projektów budowlanych i uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla infrastruktury wyprowadzenia mocy.

„Konsekwentnie realizujemy naszą misję budowania silnego local contentu w projektach offshore wind w Polsce (…) doceniamy, że część partnerów to polskie firmy” – powiedział Bartosz Fedurek, prezes zarządu PGE Baltica.

Realizację Baltica 9+ zaplanowano do 2032 r., a wraz z pozostałymi inwestycjami offshore projekt ma przyczynić się do osiągnięcia przez Grupę PGE łącznie około 3,8 GW mocy zainstalowanej w morskiej energetyce wiatrowej do 2035 r. Łącznie siedem projektów zaliczanych do pierwszej fazy systemu wsparcia ma dostarczyć do 2030 roku około 5,9 GW nowych mocy.

Najdalej w przyszłość. MFW Baltic West na Ławicy Odrzańskiej

Najbardziej odległym czasowo, ale i największym z zapowiadanych projektów pozostaje Baltic West, rozwijany przez spółkę Orlen Neptun w ramach drugiej fazy projektów na polskim Bałtyku. Planowana moc kompleksu to około 4,1 GW – więcej niż wszystkie pozostałe opisane wyżej projekty razem wzięte – co ma pozwolić na zasilenie ponad 5 mln gospodarstw domowych. Zgodnie z harmonogramem pierwsza energia z Baltic West ma popłynąć dopiero po 2034 r.

Jak informowaliśmy w maju, na zlecenie Orlen Neptun spółka MEWO prowadzi badania środowiska morskiego na obszarze czterech koncesji tworzących Baltic West, wykorzystując w tym celu specjalistyczne statki badawcze oraz samolot. Zakres prac obejmuje zarówno rozpoznanie budowy geologicznej dna morskiego do głębokości 100 metrów, jak i szeroki monitoring organizmów żywych, ze szczególnym uwzględnieniem grup kluczowych dla funkcjonowania ekosystemu morskiego – ryb, ptaków morskich i migrujących, ssaków morskich oraz organizmów związanych z dnem morskim, takich jak małże, wieloszczety czy roślinność podwodna. Monitoring prowadzony jest w cyklu rocznym, co pozwala uchwycić naturalną zmienność sezonową i uzyskać pełny obraz stanu środowiska we wszystkich porach roku.

– Badania środowiska morskiego to ważny etap projektowania morskiej farmy wiatrowej. Analizom poddawane są m.in. liczebność, skład gatunkowy i kondycja ryb, trasy migracyjne ptaków, aktywność ssaków morskich oraz ocena jakości siedlisk organizmów żyjących na dnie morskim – wyjaśnia Marcin Sowiński, dyrektor projektu Baltic West.

Uzyskane wyniki pozwolą przygotować rzetelną ocenę potencjalnego oddziaływania inwestycji na środowisko oraz opracować rozwiązania techniczne i organizacyjne ograniczające ten wpływ do minimum.

Polska chce wykorzystać potencjał Bałtyku

Zsumowane moce siedmiu projektów pierwszej fazy oraz trzech projektów drugiej fazy, które zdobyły wsparcie w grudniowej aukcji, dają już ponad 8,3 GW mocy planowanej do uruchomienia w perspektywie do 2032 r. Uwzględniając MFW Baltic West i pozostałe, wciąż wczesne projekty drugiej fazy, oraz zidentyfikowane już lokalizacje na polskim Bałtyku, całkowity potencjał Polski sięga, według różnych szacunków branżowych, od 18 GW (I + II faza zgodne z dokumentami rządowymi) do 33 GW (szacunki branżowe uwzględniające III fazę).

Patrycja Rapacka

patrycja.rapacka@gramwzielone.pl

© Materiał chroniony prawem autorskim. Wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy E-Magazyny Sp. z o.o.